วันพฤหัสบดีที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2556

Volunteer at Songkhla Zoo

29/08/2556         


       ครั้งแรกของการเป็นอาสาสมัครทำงานที่สวนสัตว์สงขลา  ถือเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ของดิฉันและเพื่อนเลยทีเดียว มันช่างเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นจริงๆ!!!
       

      แต่ก่อนที่ดิฉันและเพื่อนๆจากมหาลัยเดียวกัน และเพื่อนๆต่างมหาวิทยาลัย (มหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา) รั้วติดกันนี่เอง ได้ลงมือทำงานอาสาสมัครจริงๆนั้น พวกเราต้องผ่านการอบรมให้ได้ก่อน ซึ่งการอบรมครั้งนี้จัดขึ้นสองวันด้วยกัน ในวันแรกพวกเราทุกคนได้ฟังการบรรยายจากพี่ๆวิทยากรผู้ที่มีใจรักสัตว์หลายๆท่านมาให้ความรู้แก่พวกเราเกี่ยวกับเรื่องป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ที่มีความสัมพันธ์กับชีวิตสัตว์ ซึ่งเป็นเหมือนกันปลูกจิตสำนึกให้พวกเราได้ตระหนักถึงคุณค่าของธรรมชาตินั่นเอง

พี่มด(พี่เลี้ยงกลุ่มดิฉันเอง)ทั้งเก่งทั้งน่ารัก

       ต่อมาในวันที่สอง คณะพี่ๆวิทยากรที่น่ารักก็ได้พาพวกเรานั่งรถรางไปเยี่ยมเพื่อนๆสัตว์ผู้น่ารักทั้งหลาย เพื่อทำความรู้จักและสร้างความสนิทสนมกับพวกเขา ดิฉันสัมผัสได้ถึงความน่ารักและคุ้นเคยได้ง่ายของพวกเขา ถึงแม้ว่าเราไม่สามารถเข้าใจภาษาของพวกเขาแต่ดิฉันก็สามารถสัมผัสได้ว่าพวกเขามีชีวิตและจิตใจเช่นเดียวกับเรา (เป็นแค่เส้นบางๆที่เราต้องสัมผัสเอง)

เย้ๆๆๆได้นั่งรถรางฟรี


ป้อนอาหารให้น้องกวางด้วย อิอิ
         นอกจากการได้ไปนั่งรถรางเรียนรู้ชีวิตเหล่าสัตว์ผู้น่ารักแล้ว  พวกเราก็ได้มีการทำกิจกรรมด้วยกัน คือการทำกิจกรรมกลุ่มที่คณะระหว่างเพื่อนต่างมหาลัย ซึ่งเป็นการเชื่อมมิตรภาพที่มากขึ้นด้วย สำหรับกิจกรรมที่พวกเราได้ทำร่วมกันก็คือการทำแผ่นชาร์จ เกี่ยวกับการระดมความคิดในการช่วยกันอนุรักษ์สัตว์ที่จะทำให้คนอื่นตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้ให้มากที่สุด ที่แต่ละกลุ่มจับฉลากได้ ซึ่งกลุ่มดิฉัน(มีด้วยกันสี่คน มียี แน็ต แพร และดิฉัน มีพี่เลี้ยงกลุ่มด้วยกันสามคน คือ พี่มด พี่ผึ้ง และพี่ฮัน) จับได้สมเสร็จ เจ้าตัวนี้เป็นสัตว์ที่มีสัตว์สี่ชนิดอยู่ในตัวของเขา คือ ลำตัว เหมือน หมู,มีเท้า เหมือน แรด , ใบหูและตา เหมือน หมี,และ มีจมูก เหมือน ช้าง บอกได้เลยว่าถ้าได้รู้จักเขามากกว่านี้คุณจะหลงรักเขาอย่างไม่รู้ตัว <3


สมเสร็จ...เสร็จสม อารมณ์หมาย ฮิฮิ (อย่าคิดลึกนะ นี่เป็นสโลแกนกลุ่มค่ะ)

.........เอาเป็นว่าดิฉันขอจบการอบรมไว้กับน้องสมเสร็จผู้ลือโฉมล่ะกัน... :D

        ต่อไปก็ขอเล่าถึงประสบการณ์จริงที่ได้มาทำงานที่สวนสัตว์เลยนะคะ  สำหรับการมาทำงานจริงในระยะเวลาสองวัน แต่เป็นคนละสัปดาห์ของดิฉัน ดิฉันได้เลือกทำในหน้าที่เดิมทั้งสองครั้งเลย คือ ที่ลาดจอดรถ  ในครั้งแรกก็ได้ทำงานร่วมกับพี่โจ้ ซึ่งเป็นคนรับคณะทัวร์และเป็นคนขับรถรางด้วย พี่โจ้อัธยาศัยดีมากค่ะชวนคุยได้ทุกเรื่องใจดี และพี่ไฟท์ รวมถึงน้องๆจากราชภัฎ คือ ยี กับ ปลา น้องๆน่ารักมาก พวกเขาพาดิฉันและพี่ไฟท์ซ้อมมอเตอร์ไซร์ไปดูการแสดงให้อาหารเสือและเที่ยวชมสัตว์ไปทั่วเลย (เด็กแว๊นในสวนสัตว์) ฮ่าฮ่าฮ่า งานวันนี้ก็ไม่มีอะไรมากเพราะไม่มีคณะทัวร์มาลงเลยจึงทำให้มีเวลาไปโน้นไปนี่(สบายนิดนึง อิอิอิ)
ส.เสือ ดาวคะนอง

      ครั้งที่สอง(หนักหน่อยแต่ก็ไหว!!!)มีคณะทัวร์มาลง ห้า คณะด้วย ครั้งนี้ดิฉันมากับฟิล์มแค่สองคนจึงทำให้เราต้องแยกกันอยู่ ดฉันต้องอยู่ที่ลาดจอดรถแค่คนเดียวแต่ก็ไม่เหงาค่ะ เพราะอย่างที่เคยเล่าไปแล้วว่าพี่โจ้พูดเก่งชวนคุยตลอดเลย พอมีคณะทัวร์มาลงดิฉันก็แค่เช็คว่าคณะทัวร์มีชื่อตรงกับในรายการหรือไม่ มีจำนวนคนกี่คนและต้องการเหมารถรางหรือเปล่า (เป็นงานที่เรียกว่า ไม่ต้องออกแรงอะไรเลย) วันนี้ดิฉันกับฟิล์มโชคดีได้กินข้าวเที่ยงฟรีด้วย..อิอิอิ เพราะพี่โจ้พาเราไปกินข้าวที่งานขึ้นบ้านใหม่ของพี่ศักดิ์ (อาหารอร่อยมาก อิ่มสุดๆๆๆค่ะ) เวลาของวันนี้ก็หมดไปเร็วเหลือเกิน เมื่อคณะทัวร์ที่รอรับมาครบทุกคณะเป็นอันเสร็จน่าที่ของดิฉัน หลังจากนั้นดิฉันจริงไปดูการแสดงชีวิตสัตว์กับฟิล์ม ซึ่งเป็นการได้สัมผัสถึงความแสนรู้ของเหล่าสัตว์ที่หลากหลายชนิด อีกทั้งยังได้ดูเบื้องหลังการฝึกนกเหงือกเพื่อการแสดงโชว์อีกด้วย 
       เป็นอันจบการทำงานอาสาสมัครที่สวนสัตว์อย่างน่าประทับใจมากแม้ว่าเป็นแค่เพียงระยะเวลาอันสั้น แต่สิ่งได้กลับคืนมาคือมิตรภาพระหว่างเหล่าสัตว์ที่แสนรู้และไร้เดียง รวมถึงความสัมพันธ์อันอบอุ่นของพี่ๆที่สวนสัตว์แห่งนี้ที่ไม่อาจลืม ซึ่งทุกคนควรได้สัมผัสทั้งสองสิ่งนี้ด้วยตัวของคุณเอง 


จบ!!!ไว้ด้วยภาพสวยๆกับฟินฟิล์มที่พร้อมนำเสนอแบล็คกราวด้วยน้องแกะน่ารักๆละกัน ไว้เก็บเอาประสบการณ์ดีๆมาเล่าให้ฟังอีกนะคะ บายๆๆๆๆๆ ^^^^

      

วันอังคารที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2556

Fresh Crystal ^^ First Time for me in Vientiane,Laos

09/04/2556 เวลา 07.00 น.




   พร้อมแล้ว พร้อมแล้ว!! อุ๊ย! ตื่นเต้น อุ๊ย! ตื่นเต้น  ทุกคนเตรียมกระเป๋าพร้อมเดินทางสู่ประเทศลาว (พูดแล้วก็ตื่นเต้นอ่าา) แต่ทุกคนก็ยังไม่ลืมที่จะโพสท่าถ่ายรูปกัน อิอิ เก็บภาพไว้มาเล่าอย่างนี้ไง เนาะๆๆ


   เร็วๆๆขึ้นรถกัน จองที่นั่งกันก่อน เพราะการไปครั้งนี้พวกเราไม่ได้ไปกันเฉพาะเพื่อนเอกอิ้ง แต่พวกเราไปทำกิจกรรมร่วมกับรุ่นพี่วิชาโทนิเทศน์ศาสตร์ อีกทั้งยังมีรุ่นพี่จากสาขาอื่นๆที่จบไปแล้วและเพิ่งจบ มาร่วมทำกิจกรรมในครั้งนี้ด้วย เอ้า!!เร็วขึ้นรถ ขึ้นรถ



    และแล้วพวกเธอก็ยังมิวายที่จะแหกตา!!อยู่อีก อย่าๆ!!เพิ่งเข้าใจผิดนะ ยังไงก็เดินทางไปเบิ่งลาวกันแล้วเอาเป็นว่าระหว่างเดินทางกว่าจะถึงลาวกัน เราก็เรียนรู้คำศัพท์กันไปเรื่อยๆล่ะกัน จากคำว่า"แหกตา" เป็นศัพท์ภาษาลาว ซึ่งหมายถึง "ถ่ายรูป" เค้าไม่ได้ด่าเพื่อนๆนะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ


      อะอ่า...ยังไงก็ต้องนั่งด้วยกันตลอดการเดินทางแล้ว ก็ขอแนะนำหน่อยนะ นี่คือ ก๊ะ ฟาร์  Far Huso (Fadeelah Waemamah) เป็นรุ่นพี่ที่เพิ่งจะจบ สังกัดมนุษยศาสตร์ สาขา ภาษาไทย (อยากบอกว่า ก๊ะน่ารักมว๊ากกก) อิอิ




      เย้ เย้ มาถึงแล้วโรงแรมนาสา เวกัส ที่พักที่แรกของพวกเรา ก่อนวันรุ่งขึ้นการเดินทางสู้สปป.ลาว ถือว่าสะดวกสบายทีเดียว อาจารย์จัดให้พักห้องละสองคน นอนสบายเลยล่ะ


   ยังไม่ทันหายเมื่อยเลย.... รีบๆๆออกเดินทางตั้งแต่เช้านั่งรถอีกเต็มวัน เอ้ย!! แต่ๆๆไม่เป็นรัย ทนได้!!


และแล้วก็ถึงจนได้เวลาที่รอคอย เล่าเรื่องอะไรไม่รู้ ไร้สาระมานานเกิน มาถึงแล้ว..........................



              หนองคายที่รัก... ด่านพรมแดนที่จะข้ามเข้าสู้สปป.ลาว   ไปโล้ดเด้อ!!!( ไปกันเร็ว) อิอิ บอกได้เลยว่าตื่นเต้นมาก สำหรับคนที่ไม่เคยออกนอกประเทศ (ตัวฉันเอง) เพราะอาจารย์บอกว่าเข้าไปแล้วจะถอยหลังกลับออกมาไม่ได้อีก ถ้าฝ่าฝืนจะต้องโดนตำรวจจับ(ฟังๆดูก็เหมือนเวลาผู้ใหญ่พูดขู่เด็กไม่ให้ดื้อนั่นแหละ แต่ ..สำหรับฉันในช่วงเวลานั้น ฉันก็เป็นเด็กที่ว่านั่นแหล่ะ อิอิ )


(แอบถ่ายมาฝาก เป็นบัตรเข้าออกเมือง จะสังเกตเห็นว่า พอเริ่มย่างเข้าสู่สปป.ลาวก็จะเริ่มเห็นข้อความเป็นภาษาลาวกันแล้วซิ ) ภาษาลาวนั้นหรือ...ก็พอเดาๆได้บ้าง (ฉันว่าภาษาอังกฤษบางคำที่ปรากฏ
บนบัตรยังยากกว่าอีก แปลไม่ค่อยจะออกเล้ย จุจุ อย่าเอะ!ไปเดี๋ยวอาจารย์ภาควิชาตะวันตกของฉันจะตามมาเอาเกรดคืนไป ^_^


        พอจะอ่านออกกันมั้ย?? เก็บมาฝากเล็กน้อยก่อนเดินทางกันต่อเพื่อสู่ตัวเมืองเวียงจัน เริ่มจะตื่นเต้นจริงๆแล้วล่ะ..
     
       นั่งรถกันอีกแป็บนึงนะ กำลังจะถึงที่หมายของพวกเราแล้ว.......................